Historia

1904

Rozwój fabryki w Krupskim Młynie

W Krupskim Młynie produkowano czarny proch strzelniczy, bawełnę strzelniczą do granatów, a następnie dynamit
i ciężkie pociski artyleryjskie (bomby 20-cetnarowe), które
w dużych ilościach dostarczano do armii carskiej w czasie wojny rosyjsko-japońskiej w latach 1904-1905. Znaczne dochody uzyskane podczas wojny skłoniły akcjonariuszy do rozbudowy fabryki. W niespełna 40 lat od chwili powstania, fabryka przeżywała okres świetności i rozkwitu. Produkowała materiały wybuchowe nie tylko dla wojska, ale również dla górnictwa.

Projekt rozwoju wytwórni dynamitu w Krupskim Młynie

1904

Desarrollo de la fábrica en Krupski Młyn

En Krupski Młyn, se produjeron pólvora negra, nitrocelulosa para granadas y luego dinamita y proyectiles de artillería pesada (bombas de 20 quintales), que en grandes cantidades se entregaron al ejército zarista durante la guerra ruso-japonesa de 1904-1905. Los importantes ingresos obtenidos durante la guerra llevaron a los accionistas a ampliar la fábrica. En menos de 40 años desde su fundación, la fábrica experimentó un período de esplendor y prosperidad. Producía explosivos no solo para el ejército, sino también para la minería.

Proyecto de desarrollo de la fábrica de dinamita en Krupski Młyn

1904

Development of the factory in Krupski Młyn

The Krupski Mill factory produced black gunpowder, pyroxylin for grenades, and then dynamite and heavy artillery shells (20-hundredweight bombs) which in large quantities were delivered to the tsarist army during the Russian-Japan War in 1904-1905. Significant income earned during the war prompted the shareholders to expand the factory. In less than 40 years from its origin, the factory experienced a period of splendour and prosperity. It produced explosives not only for the army, but also for the mining industry.

Development project for the dynamite factory in Krupski Młyn

1904

Développement de l’usine à Krupski Młyn

À Krupski Młyn, de la poudre noire, du coton-poudre pour grenades, puis de la dynamite et des obus d’artillerie lourds (bombes de 20 quintaux) furent produits et livrés en grandes quantités à l’armée tsariste pendant la guerre russo-japonaise de 1904-1905. Les revenus importants réalisés pendant la guerre incitèrent les actionnaires à agrandir l’usine. En moins de 40 ans, l’usine connut une période de splendeur et de prospérité. Elle produisait des explosifs non seulement pour l’armée, mais aussi pour l’industrie minière.